Μαρία Τζομπανάκη: «Έχω δουλέψει σαν σκυλί και δεν έχω πάρει κανένα βραβείο στην Ελλάδα»

Η Μαρία Τζομπανάκη ήταν καλεσμένη στο «Καλύτερα Αργά» του Action 24 και μίλησε με την Αθηναΐδα Νέγκα για τη μητρότητα, τους νέους γονείς, το δικό της παιδί που είναι το στολίδι της, τα ναρκωτικά που τα φοβήθηκε πολύ, αλλά και το γεγονός ότι δεν τη βράβευσε ποτέ η χώρα της! «Η μάνα είναι πηγή ζωής. Είναι η πηγή που τρέχει το νερό. Το νερό μπορεί να είναι ο άντρας, η επόμενη γυναίκα, ας μην το φοβόμαστε αυτό. Όπως λέμε στην Κρήτη η κολόνα του σπιτιού είναι η γυναίκα που κατεβαίνει κάτω και αγκαλιάζει τα θεμέλια. Η σκεπή είναι ο άντρας που προστατεύει από τη βροχή, από το λιοπύρι, από τα κακά βλέμματα, από τις επιθέσεις. Αλλά αν πέσει η κολόνα;»

«Ένα παιδί δεν είναι αρπαγή της ζωής μας»

«Δεν ξέρω τι σκέφτονται οι νέες μητέρες σήμερα, σε σχέση με τη μητρότητα, αλλά ένα παιδί δεν είναι καθυστέρηση στη ζωή μας. Δεν είναι αρπαγή της ζωής μας, του χρόνου μας, των νιάτων μας και των προσδοκιών που έχουμε από τον εαυτό μας. Η κρητική ανατροφή μου, το πριμοδοτεί θετικά, το αγκαλιάζει πολύ θετικά. Είναι μητριαρχική η κοινωνία μας. Είναι πολύ σπουδαίο να έχεις παιδιά. Και ότι η μητρότητα σαν ιδιότητα είναι το μεγαλύτερο παράσημο που μπορεί να έχει μια γυναικεία ύπαρξη. Το πιστεύω κι εγώ αυτό. Και δεν μιλάω μόνο για τις μάνες που γεννάνε, αλλά και για τις μάνες που αποφασίζουν να αγαπήσουν τους νέους ανθρώπους. Τις γυναίκες που αγαπούν τα παιδιά, που θέλουν να μεταφέρουν στοιχεία της εμπειρίας τους σε αυτά. Και αυτές μάνες είναι, απλώς δεν έχουν γεννήσει».

«Το πιο ωραίο στολίδι μου είναι ο Ορφέας»

«Ο Ορφέας είναι καλύτερος γονιός από μένα γιατί έχει περισσότερες γνώσεις. Οι νέοι γονείς, όταν αποφασίσουν να είναι παρόντες στη ζωή του παιδιού τους, είναι παρόντες 100%. Το βλέπω στον γιο μου. Τώρα διαλέγει τις δουλειές σύμφωνα με τον χρόνο. Λέει: δεν θέλω να κλέψω χρόνο από το μεγάλωμα του παιδιού μου. Είναι ιερό για αυτόν. Συμφωνώ απόλυτα μαζί του, γιατί σήμερα μετά από τόσα χρόνια και τιμές που έχω πάρει στη ζωή μου από απλούς ανθρώπους ή από θεσμούς, όλα αυτά τα στολίδια που παίρνουν οι άνθρωποι στη διαδρομή μας, το πιο ωραίο είναι ο Ορφέας».

«Πρόσεχέ μου το παιδί μου»

«Τα ναρκωτικά δεν τα θέλησα ποτέ. Ήμουν κάθετη σε αυτό, γιατί φοβόμουν μήπως μου αρέσουν. Και έλεγα, εγώ έχω σχέδια, όνειρα, δεν μπορεί να έχεις σχέση με αυτά. Και το προτείνω σε όλα τα παιδιά που έχουν περιέργεια. Καταλαβαίνω τους νέους ανθρώπους που θέλουν να γνωρίσουν και τα αρνητικά σκαλοπάτια, που θα βρουν μπροστά τους και θέλουν να τα πατήσουν. Αυτό έλεγα και στον γιο μου. Εγώ δεν μπορώ να σε προστατέψω όσο μπορείς να προστατέψεις εσύ τον εαυτό σου. Πρόσεχέ μου το παιδί μου, του έλεγα. Αν σ’ αρέσουν τι κάνεις; Θέλεις να ζεις σε έναν ψεύτικο κόσμο, γιατί αντικειμενικά δεν είναι αληθινός».

«Μου έδωσαν το βραβείο και έλεγα: είστε σίγουροι;»

«Στην Αμερική τους ενδιαφέρει πάρα πολύ η αποτελεσματικότητά σου. Αν είσαι αποτελεσματικός, αυτό έχουν οι Αμερικάνοι πολύ καλό, σε ανεβάζουν κατευθείαν εκεί που θεωρούν ότι σου αξίζει. Έχω πάρει κανένα βραβείο εδώ; Κανένα. Και έχω δουλέψει σαν σκυλί. Τα βραβεία χαϊδεύουν λίγο τον εγωισμό μας ότι, ρε παιδί μου, κι αυτοί το βλέπουν ότι προσπάθησα. Εκεί μου το δώσανε και έλεγα, είστε σίγουροι;

Αν ήμουν 20 χρόνια νωρίτερα, ναι, θα έκανα το βήμα να εργαστώ μόνιμα εκεί. Είναι πολύ σημαντικό να ξέρεις να μανατζάρεις, το ’μαθα, αλλά είχα μια προπαρασκευή όταν ήμουν αντιδήμαρχος στην Αθήνα, που είχα τους κινηματογράφους, διάφορα πολιτιστικά γεγονότα, ήμουν όταν είχαμε την Ολυμπιάδα. Και είχα φτιάξει το Πάρκο Ελληνικού Πολιτισμού με την ομάδα μου. Μετά κατάλαβα ότι όλα αυτά δεν πάνε στα χαμένα. Πρέπει να διαλέξεις το προϊόν, να το παρουσιάσεις ωραία, να πουλήσεις καλά το προϊόν, να το υπερασπιστείς, να το προστατέψεις και να βγάλεις και λεφτά».

«Ήταν μια προσωπική γιορτή»

«Ήθελα να χαρίσω μια ωραία παραδοσιακή γιορτή στον Γιάννη γιατί έλειπε από 18 χρόνων στην Αμερική για σπουδές και του άξιζε να ζήσει κάτι ωραίο, αληθινό. Γιατί είχα καλέσει μόνο τους ανθρώπους που αγαπώ και που ξέρω ότι μ’ αγαπάνε κι αυτοί. Ήταν μια προσωπική γιορτή και ήταν και για τη γυναίκα γιορτή. Γιατί η γυναίκα πρέπει και μπορεί να γιορτάζει την αγάπη, από την ώρα που θα ανοίξει τα μάτια της, μέχρι να τα κλείσει. Της αξίζει, άλλωστε».